دارد و از او احترام كند ، همانا خدا عز و جل را گرامى داشته . ( 1 ) 4 - از زيد بن ارقم كه رسول خدا ( ص ) فرمود : در امتم بنده‌اى نباشد كه اظهار لطفى در هر چه باشد به برادر دينى خود براى خدا كند جز آنكه به وى از خدمتكاران بهشتى خادمى بدهد . ( 2 ) 5 - از امام صادق ( ع ) كه رسول خدا ( ص ) فرمود : هر كه برادر مسلمان خود را با سخنى ، مهرورزى كند و گرامى دارد و گره گرفتارى او را بگشايد ، پيوسته در سايهء خدا است و با رحمت او مدد شود تا در اين كار باشد . ( 3 ) 6 - از جميل ، گويد : شنيدم امام صادق ( ع ) مىفرمود : به راستى از آنچه خدا عز و جل مؤمن را بدان مخصوص ساخته ، اين است كه او را شناساى احسان به برادران خود نموده گرچه اندكى باشد و احسان به بسيارى عطا نيست براى آنكه خدا عز و جل در قرآن خود مىفرمايد ( 9 سوره حشر ) : « بر خود مقدم مىدارند و گرچه تنگدست و بىچاره باشند » سپس فرمود : « هر كه از بخل خود محفوظ ماند پس آنان رستگارانند » هر كه را خدا عز و جل به اين صفت شناخت ( شناسا كرد خ ل ) خداوندش دوست دارد و هر كه را خدا تبارك و تعالى دوست دارد ، روز قيامت مزد او را بىاندازه بپردازد . سپس فرمود :